Dienst 10 april 2020

Orde van dienst voor vrijdag 10 april 2020 – Goede Vrijdag

Voorganger: ds. Marianne Paas Feenstra

Voorganger
Vandaag gedenken wij Jezus Christus In zijn lijden, zijn dood
In de dagen van zijn leven
heeft Hij onze zwakheid gedragen, onze leegte onder ogen gezien.
Hier zien wij op naar het kruis.
Laten wij waken en bidden met hem….

LIED ‘Blijf bij Mij en waak hier met mij’ (Taizé)

Gebed
Zullen wij bidden:
Gedenk, o God van genade, al uw daden van ontferming
en strek uw zegende handen uit over ons, en over al uw mensen voor wie uw eigen zoon de pijnen heeft doorstaan;
Verwerping, vernedering, verlatenheid, tot in de diepste diepten Gedenk o god uw mensen, wees onze hulp
Amen

Psalm 22, gezongen/gespeeld door Femke Anne en Albert

Het lijden en sterven van Jezus gelezen en gezongen
Doorgaande schriftlezing, Lucas 22,39 – 23,46

Tijdens de lezing worden er beelden getoond van de kruiswegstatie, geschilderd door Anna Kool-Troost. De lezingen worden afgewisseld met liederen en luistermuziek

LIED NLB 561

https://www.liedboekcompendium.nl/lied/561-o-liefde-die-verborgen-zijt-5_2_7

LIED Getsemane (Sela)

LIED ‘Erbarme Dich, mein Gott’ (Matthäus Passion, J.S. Bach)

Meditatie

Toen ik een jaar of achttien was, bereidde ik mij voor op het doen van mijn openbare geloofsbelijdenis. Mijn dominee had mij gevraagd om hem een brief te schrijven waarin ik moest uitleggen waarom ik eigenlijk belijdenis van mijn geloof wilde afleggen. Ik kwam daar niet goed uit, ik worstelde met de woorden…

Op een avond kwam mijn vader op de rand van mijn bed zitten, even praten, zoals wel vaker. Ik vertelde hem hoe ik worstelde met die brief die ik moest schrijven. Hij vroeg door. Wat zit je nou precies dwars….?

En toen kwam het eruit, onder tranen…

Dat ik er niets van begreep, waarom één mens aan het kruis moest sterven voor mij. Dat kon ik niet geloven. Dat wilde ik niet waar hebben. Ik kon daar niet bij.

Mijn vader had maar één antwoord – hij bad met mij. Dat maakte me rustig. Ik heb die brief daarna vast afgemaakt, maar eerlijk gezegd kan ik me dat niet meer herinneren.

Wel dit moment. Mijn leven lang is me dit bijgebleven, dit moment van grote twijfel
met als enige uitweg samen bidden. Want alles in mij protesteerde tegen dit ongekende onrecht, tegen de oneerlijkheid, tegen de onverdiende dood. Heel dat verhaal stuitte bij mij op een muur van verzet.

Later hoorde ik de tekst van een gedicht van Inge Lievaart, ‘Hier zwijgt het hoge denken…’ zo begint dat… En dat is wat ik daarna ook voelde, telkens wanneer ik Goede Vrijdag voorbereidde.

Dat dit zo ondenkbaar is, wat hier gebeurt met Jezus. Dat we er misschien maar beter het zwijgen toe doen. Want wat moet je nog zeggen, wat moet je nog toevoegen? Zegt het Evangelie niet genoeg?

Dat het geweldig donker kan worden, dat zegt het Evangelie. Dat mensen ontzettend diep kunnen gaan en ontzettend laag kunnen zakken. En ook dat het niet de laatste keer is geweest dat de ene mens een ander zoiets verschrikkelijks aandoet. Daar hangt Hij, de vermoorde onschuld. Hij speelt dat niet, Hij is het. De vermoorde onschuld.

De stem van het volk heeft luid geklonken. En die met veel macht in handen heeft ernaar geluisterd. Heel even maar verzette hij zich er nog tegen – er stond immers een onschuldige voor hem. Maar toen de stem van volk sprak, luid en duidelijk, dat ze zelfs nog liever een misdadiger vrij rond zagen lopen, toen wist hij dat hij het pleit had verloren. En haalde bakzeil. Een goed bestuurder luistert immers naar de stem van het volk.

Barabbas heet hij. En dat is een veelzeggende naam. Zoon van de vader – betekent dat.

Daar staan ze dan, tegenover elkaar: De ene zoon van de vader tegenover de andere Zoon van de Vader.

Barabbas – zijn wij dat niet allemaal? Zonen en dochters van aardse vaders en moeders… Mensen die soms verkeerd kiezen. Mensen die soms klem zitten. Mensen die soms het leven niet meer zien zitten. Mensen die soms nog liever in het donker blijven dan dat ze in het volle licht gaan staan…

Hij krijgt een nieuwe kans. Hij krijgt zijn vrijheid terug. Hij mag opnieuw beginnen. In zijn plaats draagt een Ander het kruis. Gaat deze Zoon van zijn Vader echt zo ver?

Daar is alleen maar mee te leven als je gelooft dat dat kruis uiteindelijk toch niet het einde blijkt te zijn.

Gedicht en beeld (André Troost en Henk Helmantel)
Een venster, open naar het leven,
Mijn kamer heeft, hoe klein, een raam;
De toekomst is niet afgeschreven,
maar lacht mij toe in Christus’ naam
en al wie door dit venster ziet
gelooft zijn eigen twijfel niet.

Al zie ik soms geen hand voor ogen,
geen zon, geen maan, geen hoge ster,
al denk ik soms: het is gelogen,
die God-nabij is mij te ver,
toch staar ik op geen muur mij blind-
één venster opent Hij: zijn kind.

Al zwerf ik over vele wegen,
al kom ik in het donker thuis,
al zijn de ruiten nat van regen,
door dit raam zie ik, langs het kruis,
voorbij de heuvel Golgota,
een land van licht – halleluja!

LIED NLB 575: 1 en 6

Gebed op de Goede Vrijdag
God,
we danken U op deze dag
voor de Man van Nazareth,
Jezus Christus, uw veelgeliefde.
Zijn lijden en angst zijn voor ons een steun
in ons lijden en onze angst.
Want door Hem weten we dat we niet alleen zijn in onze pijn en verdriet.
Wij vragen U, God:
voltooi Gij ons leven met Uw liefde.

We hoorden hoe Jezus verlaten werd door zijn vrienden,
hoe hij gemarteld werd en stierf.
Hij kan ons lijden verstaan.
We mogen onze pijnen met Hem delen.
Laten we dan onze zorgen aan Hem voorleggen.

We leggen een prikkeldraad bij het kruis
voor de slachtoffers van oorlog en geweld,
van verkrachting en foltering,
voor verminkten en onschuldig gevangenen,
om een einde aan alle onrecht op deze aarde…

We leggen een witte bloem bij het kruis
voor de kinderen en vrouwen die slachtoffer zijn van geweld en misbruik,
voor wie opgroeien zonder liefde en zorg.
Dat zij genezing vinden en niet voorgoed beschadigd zullen zijn.

We leggen een gebroken rietstengel bij het kruis
voor de mensen die droomden en hoopten,
maar wiens droom afgebroken werd en alle hoop ontnomen…
voor wie het leven een last is geworden, voor hen die gehandicapt werden,
voor hen die de greep op hun wereld verloren,
voor hen die een breuk of verlies moeten verwerken.
Om troost en nabijheid, dat hun verhaal mag gehoord worden,
dat zij bemoedigd mogen worden en zich gekend en geliefd weten.

Wij leggen gebroken brood bij het kruis
Voor de mensen die hongeren naar recht en vrede,
voor hen die alles geven om een ander het goede leven te schenken
Voor hen die willen dienen en niet heersen –
dat zij zich gedragen weten

Wij plaatsen een beker wijn bij het kruis,
Voor hen die dorsten naar liefde,
voor hen die genezing nodig hebben,
voor hen die verlangen naar verzoening,
dat zij rust vinden….

We leggen een bloesemtak bij het kruis,
voor ieders stil gebed
en voor ieders persoonlijke hulde aan het kruis…
Stil gebed

Bidden wij het Luthers avondgebed

Heer, blijf bij ons, want het is avond en de nacht zal komen.
Blijf bij ons en bij uw ganse kerk
aan de avond van de dag,
aan de avond van het leven,
aan de avond van de wereld.
Blijf bij ons met uw genade en goedheid,
met uw troost en zegen,
met uw Woord en sacrament.
Blijf bij ons wanneer over ons komt
de nacht van beproeving en van angst,
de nacht van twijfel en aanvechting,
de nacht van de strenge, bittere dood.
Blijf bij ons
in leven en in sterven,
in tijd en eeuwigheid.
Amen.

Schriftlezing Lucas 24, 50-56

50Hij nam hen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief hij zijn handen op en zegende hen. 51Terwijl hij hen zegende, …

NLB 590:1, 2 en 5

Heenzending/zegenbede

Vertrouwvol is Jezus de dood ingegaan
in het geloof dat dit het einde niet is.
Wij vragen U, o God:
geef ons de kracht ons eigen kruis te dragen
en om andermans kruis te helpen dragen.
Wees Gij onze kracht en onze troost.
Beadem ons met Uw Geest,
vandaag en tot in lengte van dagen. Amen.
Gaan wij weer onderweg,
niet als mensen zonder hoop,
maar gedragen door de kracht van Gods liefde.
Zegene ons de Almachtige
met geloof, hoop en liefde.
AMEN

LIED Jesu, bleibet meine Freude, JS Bach