2021-04 – Leven, zonder eraan te kleven

Door Cocky Drost

Sinds een tijdje dank ik met mijn kinderen regelmatig het ‘O Heer, wij danken U van harte, voor nooddruft en voor overvloed’ – in de volksmond ook wel bekend als het ‘leefkleef’-gebed. Mijn kinderen vinden het wel interessant, zo’n klassiek gebed (en ze weten precies wanneer het klaar is, dat helpt ook mee). Ik had het lange tijd niet gebeden, omdat ik nogal hecht aan authentieke geloofsbeleving en geen voorstander ben van een aangeleerd geloof met opgezegde zinnetjes die maar half begrepen worden. Maar op de één of andere manier was het gebed toch weer bij ons aan tafel gekomen.

Het gaat als volgt:

O Heer, wij danken U van harte,
voor nooddruft en voor overvloed;
waar menig mens eet brood der smarte, hebt Gij ons mild en wel gevoed;
doch geef, dat onze ziele niet
aan dit vergank’lijk leven kleev’,
maar alles doe, wat Gij gebiedt,
en eind’lijk eeuwig bij U leev’.

‘Kleeft jullie ziel eigenlijk aan dit leven?’ vroeg ik mijn kinderen na het amen. ‘Nou ja,’ zei mijn oudste dochter spitsvondig terwijl ze de appelstroop opruimde, ‘ik hou best wel van dit leven, maar kleven klinkt wel erg plakkerig.’

Ik vond het fijn om te horen dat mijn dochter van dit leven houdt. Ik had het vrij shocking gevonden als ze had gezegd dat ze zich compleet los voelde van het hier en nu en als een soort boeddhistische monnik (m/v) door het leven zweefde. Volgens mij mag je ook best van het leven houden. Sterker nog: zonder de liefde was dit leven één grote tragische aangelegenheid, waarin we onverschillig egoïstisch een beetje langs elkaar heen zouden bestaan. En daarbij: we zijn toch juist gemaakt om lief te hebben? Kun je dan eigenlijk wel leven, zonder eraan te kleven? Of zit het plakkerige ervan in het niet kunnen loslaten van alles wat vergankelijk is?

Ik ruimde de tafel af. Er zat appelstroop aan mijn vingers. Automatisch liep ik naar de kraan om het er af te spoelen. Natuurlijk, glimlachte ik naar mezelf om de metafoor die zich voor mijn ogen afspeelde. Water. Met een hoofdletter. Het beste middel tegen alles wat hier op aarde aan je plakt en kleeft.

Bron: Nederlands Dagblad, zaterdag 9 januari 2021

Dit artikel verscheen in Onderweg 23e jaargang, editie 4 (april-mei 2021)