2020-09 – In Veiligheid

U bent altijd mijn hulp geweest, ik juichte in de schaduw van Uw vleugels. Psalm 63:8.
Is het hier in de wereld wel ergens veilig? Op één dag worden er mensen gemarteld of vermoord, vindt er een explosie plaats die een hele stad in puin legt en ga zo maar door.
Kennen wij die onveiligheid alleen maar in de oorlogsjaren? Welnee!
Sloperswerk wordt steeds verricht. Wat de oorlog niet kapotmaakt doet de vlam
van de revolutie, de dictatuur of een verraderlijk virus.
Vind je een schuilkelder, die je beveiligt tegen het geweld van buiten, dan
begint de vijand van binnenuit een aanval. Veilig ben je niet. Dat ben je
nergens: dat ben je nooit. Daarom kunnen wij ons nooit echt rustig voelen.
Behalve dan in de schaduw van Zijn vleugels. Het leed en de zorg kunnen daar
wel komen, maar ze kunnen ons geen kwaad doen, zelfs al schijnt het, dat zij de
overwinning zullen behalen. Zij “overwinnen zich dood,” maar het is slechts een
schijnbare overwinning.
Want onder Gods bescherming is het altijd goed. Wie zich aan Hem toevertrouwt, heeft altijd reden om te juichen.
In de schaduw van Uw vleugels, waak ik met Uw licht voor ogen, Bid ik mij het donker door, zing ik mij van zorgen vrij.

Namens taakgroep Organisatie en Beheer, Lambert Harke

Dit artikel verscheen in Onderweg 22e jaargang, editie 9 (september-oktober 2020)