2020-07 – De soepsteen

Er zijn dorpjes waar je als reiziger met open armen ontvangen wordt. Maar dat is niet het geval
in het dorpje ‘We-hebben-niks’.

Als een reiziger in zicht komt, duikt iedereen achter zijn schutting en houdt zijn adem in. Want stel je voor dat ze iets van wat ze hebben, moeten delen…

Maar op een dag komt er een reiziger naar het dorp die iets heeft meegenomen waardoor
het leven van de mensen uit ‘We-hebben-niks’ voorgoed zal veranderen.

‘Hallo? Hallo?! Is er iemand?’… Alleen een kind kijkt stiekem om de hoek.

De reiziger wenkt. ‘Ik heb honger, denk je dat ze hier wat te eten hebben voor mij?’ Het kind schudt nee en zegt dat ze niks hebben in ‘We-hebben-niks’.

‘Maar ik heb wel wat voor jullie. Kijk, met deze steen maak ik soep zoals
je die nog nooit gegeten hebt. Alleen, dan heb ik wel een pan met water nodig”.

Het kind rent weg en komt terug met een grote pan water. ‘Ah, da’s mooi! Kijk we leggen de steen erin… een vuurtje eronder… en we wachten…’

Een paar mensen zijn nieuwsgierig geworden en komen dichterbij. Zou die reiziger echt van een steen soep kunnen maken? Maar dat kan toch niet? Of zou de reiziger soms kunnen toveren?

De reiziger proeft de soep: ‘Mmmm, bijna perfect, maar wat kruiden zou fijn zijn… iets van een bouillonblokje of zo?’ De reiziger kijkt verwachtingsvol rond… en even later komt er een meisje met wat kruiden.

Mmmm, oh dit smaakt goed! Maar iets zoets zou ook lekker zijn…een worteltje of zo? En misschien wat prei, dat lijkt me ook heel lekker. Het is jammer dat jullie niks hebben.

Maar daar komen een jongetje en een man met de gevraagde groente die ze kennelijk toch nog ergens hadden. En zo gaat het nog een tijdje door, er wordt van alles gebracht: boontjes, bloemkool…

Er zijn mensen die de tafels gezellig dekken en er worden lampionnen opgehangen en er blijken zelfs mensen muziek te kunnen maken!

En dan roept de reiziger: ‘Aan tafel!’

De soep gaat rond. En echt, die steen blijkt fantastisch te werken. Want de soep is de lekkerste soep die ze ooit hebben gegeten. En aan het eind van de avond bedankt de burgemeester de reiziger voor de heerlijke soep.

De reiziger staat op en zegt: ‘Dank jullie wel, inwoners van ‘We-hebben-niks’. De steen mogen jullie houden, maar dan moet je wel beloven dat jullie open staan voor anderen. En dat jullie met elkaar delen wat jullie hebben.’

Iedereen klapt en ze zwaaien de reiziger uit.

Als de reiziger het dorp uit is en niemand hem ziet, pakt hij weer een steen van de grond, doet hem in zijn tas en loopt vrolijk fluitend naar het volgende dorp.

Bovenstaande spiegelverhaal, “De soepsteen”, zou je als een voorbeeld van diaconaat kunnen bestempelen.

Diaconaat

De letterlijke betekenis van diaconaat is het zich dienstbaar opstellen, of wat vrijer vertaald is het de zorg voor wie arm en kwetsbaar is. De basis van alle diaconaat ligt in de voortdurende zorg van God voor mensen. Jezus Christus is het uitdrukkelijke voorbeeld, Hij heeft oog voor wie arm en kwetsbaar is. Diaconaat is één van de kerntaken van de christelijke kerk. In Mattheüs 25 vers 40 staat: En de Koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan”. Heeft Gods genade jou zo veranderd dat jij God en de ander liefhebt zoals jezelf? Zet zijn genade jou aan tot dienen, delen en doen?

Dienen

Ons woord diaconie komt van het Griekse woord diaconia dat dienen betekent. Jezus omschrijft zijn eigen werk met dit woord. Hij zei over zichzelf dat Hij niet was gekomen om gediend te worden maar om ons te dienen. En Hij vraagt nu van ons dat we Zijn voorbeeld volgen.

Delen

Het evangelie vertelt dat Jezus al zijn rijkdom opgaf voor ons. Diezelfde Jezus zei tegen ons dat het rijker is om te geven dan om te ontvangen. Zijn evangelie en voorbeeld maakt van ons gulle, delende mensen. Kijk maar naar de gemeente in Handelingen. Dat delen gaat dan over je geld, over je tijd, je energie, je aandacht. God vraagt van ons om onze naaste lief te hebben als onszelf… Dat betekent dat we net zo goed voor anderen zorgen als voor onszelf. Dus met dezelfde toewijding, inzet, energie en blijdschap. Delen dus… Hoe gul ben jij?

Doen

Doen is het derde woord. Het doen kan met bijvoorbeeld uw bijdrage aan de collectes, de voedselbank, en het in verbinding zijn en omzien naar elkaar. Diaconaat is een prachtige manier om handen en voeten te geven aan je geloof.

Namens de diaconie, van de voorzitter Kerk en Samenleving, Henk Pierik

Dit artikel verscheen in Onderweg 22e jaargang, editie 7 (juli-augustus 2020)