2020-03 – Censura Morum

Ongeveer een jaar geleden stond er als bespreekpunt op de agenda van de
kerkenraad het begrip ‘Censura Morum’. Als Benjamin van de kerkenraad had
ik geen weet van het begrip, laat staan de betekenis ervan. Vervolgens ben ik
op onderzoek gegaan en kwam erachter dat het begrip letterlijk betekende:
‘Onderzoek naar de zeden’. In de kerkenraad lichtte de voorzitter het begrip
toe. Al snel kwam ik erachter dat het doel was om even een moment stil te
staan en ons af te vragen of wij nog gezamenlijk door één deur konden gaan.
Of wij een gezamenlijk volmondig ja hebben uitgesproken of stilzwijgend
hebben ingestemd weet ik niet meer. Als kerkenraad zijn wij inmiddels in ieder
geval in goede harmonie verder op pad gegaan. Het begrip Censura Morum
bleef daarna nog een poos in mijn gedachten aanwezig. Onderzoek naar de
zeden dus. In sommige kerken wordt dit de zondag voorafgaand aan het
Heilig Avondmaal ook vanaf de kansel verkondigd. In het verleden gebeurde
dit ook in de protestantse traditie van Pesse en omgeving, zo heb ik mij laten
vertellen. Censura Morum. Oftewel hoe gedraag je je? Hoe gedragen wij ons?
Hoe geven wij invulling aan het omzien naar elkaar? Of zien wij liever om naar
onszelf? Tijdens een jongerenontmoeting met jongvolwassenen hebben wij het laatst eigenlijk ook over Censura Morum gehad.
Wij hebben gesproken over de weg die je gaat in het leven. In hoeverre heb jij het idee dat jij op de goede weg zit. Is dat eigenlijk ook gewoon niet waar Censura Morum om draait. Even weer een moment stilstaan en je afvragen of je nog wel op de goede weg zit. Of je dit nu wekelijks doet, maandelijks of jaarlijks, maakt volgens mij niet zoveel uit. Maar om af en toe even stil te staan bij je levenswandel en je af te vragen of je nog wel op goede weg bent, kan geen kwaad.

Nu ik het stuk zo schrijf, bedenk ik dat het ook wel als ‘zwaar’ over kan komen. Ik wil dan ook afsluiten met mijn visie op de levenswandel van onze gemeente. Er gebeuren ontzettend veel goede dingen op het gebied van pastoraat, jeugdwerk en diaconaat. Daar mogen wij elkaar en God dankbaar voor zijn. Op dit moment borrelen er ook allemaal initiatieven op als het gaat om Vorming en Toerusting. Als jij het mij vraagt dan zijn wij als gemeente van Christus zeker op de goede weg.

Namens de taakgroep Kerk en Jeugd: Arnold de Weerd

Dit artikel verscheen in Onderweg 22e jaargang, editie 3 (maart-april 2020)