2019-03 – Daar boven in de hemel

Een bewerking van een lied van Herman Finkers uit zijn show ‘Na de pauze’:

Wij zijn mensen van wetenschap, van feiten en zo meer. Als iets niet is bewezen, geloven wij het niet zo zeer. Als men glashard aan kan tonen dat ik me vergis, pas dan zal ik geloven dat er geen hemel is.

In een tv-programma, een soort van kruisverhoor. Vroeg men een christen daar: ‘Zeg jongeman, één ding heb ik niet goed door: jij hebt toch HBO gehad? Dat is geen kattenpis. Hoe kun je dan geloven dat er een hemel is?’

In het tv-programma ging het nog verder in de mist. Er werd hem haarfijn uitgelegd hoe hij zich vergist: ‘De hemel is iets achterhaalds, er wacht ons boven niets. De hemel, wees nou eerlijk, is een verzonnen iets.’

‘De nummers van U2 en de liedjes van Jacques Brel zijn ook ooit verzonnen’, zei de man, ‘toch bestaan ze wel. Iets kan zijn verzonnen en daardoor juist bestaan. Dat soms iets niet verzonnen is, neemt men zomaar aan.’

Dit gedicht is ook verzonnen en hoor hoe het bestaat. De christen draagt het graag voor omdat daarmee de hemel soms een beetje opengaat.

Namens Taakgroep Kerk & Jeugd: Arnold de Weerd

Dit artikel verscheen in Onderweg 21e jaargang, editie 3 (maart-april 2019)