2017-12 – De donkere dagen

Kerstfeest is een feest van samenzijn met familie en vrienden. Een feest van lekker eten en knusse gezelligheid rondom de open haard, terwijl het buiten zachtjes sneeuwt. De donkere dagen en de kortste nacht hebben we achter ons gelaten. We kijken weer vooruit naar een tijd waarin de kou plaats maakt voor warmte, een tijd waarin het licht het duister verdrijft.

In onze wereld kan het duister zijn. Zo duister dat je geen hand voor ogen ziet. Bloedige oorlogen volgen elkaar op. Mensen staan elkaar naar het leven. Er is eindeloos veel jaloezie, haat en hebzucht. Ook in ons eigen bestaan kan het duister worden. Veel mensen hebben de afgelopen tijd hun baan verloren. Veel huwelijken stranden, met alle ellende van dien. Mensen worden ziek, geliefden ontvallen ons, onze ondernemingen mislukken en we worden teruggeworpen op onszelf. Uiteindelijk is er niemand van ons die eraan ontkomt. Het leven bestaat nu eenmaal uit ups en downs en vroeg of laat wordt het een keer pikdonker in je bestaan.

Dan loop je helemaal vast in de ellende die je overkomt. Je vraagt je af: Wie redt me hieruit? Is er bevrijding? Is er licht?
Godzijdank: ja, ja er is licht! Dat licht komt niet uit onze eigen wereld of uit ons eigen leven. Het komt van buiten, bij God vandaan. In Johannes 8:12 horen we Jezus zeggen: Ik ben het licht der wereld. Wie mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben. Met de komst van Jezus is er een licht gaan schijnen over onze wereld en over ons eigen bestaan. En dat vieren wij met Kerst.

Als je leert beseffen wat dat betekent, dan kun je er weer tegenaan. Dan kom je vól in het Licht te staan. Dan word je zelf een kind van het Licht, want dan weet je: we staan er niet alleen voor. God is met ons.

En zie, het licht schijnt

Gerie Roozeboom (pastoraat)

Dit artikel verscheen in Onderweg 19e jaargang, editie 12 (december 2017)