22-11-2020 – Eeuwigheidszondag

Een zondag van herdenken en gedenken; van verdriet en van dankbaarheid.

Voorin de kerk staan vijftien lange kaarsen voor gemeenteleden die ons zijn ontvallen. En twee dikke kaarsen voor al die mensen die ons nog zo in ons hoofd en hart zitten en ook voor de mensen die ook vandaag waar dan ook ter wereld lijden en sterven .

Gaan we anders naar voren om de kaarsen aan te steken, door de bijzondere tijd kan dit nu niet. Vandaar dat ouderling Jan Groen de kaarsen aansteekt terwijl onze dominee de namen noemt van de dierbaren. 

Afgewisseld met prachtige muziek en liederen die verwoorden wat in onze harten en hoofden leeft. 

De overdenking is een stukje uit de Thessalonicenzen en is een bemoediging van Paulus aan de gemeente daar. Zij hadden ook mensen naar het graf moeten brengen en hadden allerlei vragen. Ook geloofsvragen. Dat is niet vreemd ook wij kampen met waaroms en waarheen en wat niet al. 

Voor hen en voor ons is die blijde bemoediging dat als de bazuinen klinken, het de laatste dag is eerst de overledenen en daarna wij samen bij God zullen zijn in het Licht. Voorbij het lijden en de tranen. Allen op het grote feest! En die boodschap mogen we meenemen en doorgeven!

We krijgen zelfs een Zegen mee om weer verder te kunnen op onze levensweg. “Ga heen met de zegen van de Heer.”